11 listopada obchodzimy Narodowe Święto Niepodległości. 103 lata temu po 123 latach odzyskaliśmy byt państwowy. Z tej okazji w naszej szkole odbył się uroczysty apel. Przypomniano burzliwą historię kraju, wybrzmiały patriotyczne wiersze i pieśni. Z powodu pandemii na akademii obecni byli uczniowie klas pierwszych oraz reprezentacje pozostałych klas. Tych, którzy nie byli, zachęcamy do przeczytania poniższego tekstu, który streszcza dzieje Polski od jej powstania do czasów współczesnych. Relację można obejrzeć na szkolnym FB.
„Nasze państwo ma długą i bogatą historię. Istniało ono już w X wieku. Jej pierwszym historycznym władcą był Mieszko I, który zapoczątkował dynastię Piastów.
Po Piastach w Polsce rządzili krótko Andegawenowie, a po nich Jagiellonowie. Za panowania Władysława Jagiełły rozpoczął się okres unii personalnej Polski i Litwy. Rządy ostatniego przedstawiciela tej dynastii – Zygmunta Augusta zmieniły unię w realną, dając początek Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Państwo
to wkrótce stało się monarchią elekcyjną.
Rzeczpospolita była jednym z największych państw nowożytnej Europy. Mimo to pod wpływem złożonych czynników wewnętrznych i zewnętrznych w 1772 roku doszło do jej I rozbioru. Tego aktu gwałtu dokonały ościenne monarchie Rosji, Austrii i Prus.
Niestety apetyt rośnie w miarę jedzenia. W roku 1793 Rosja i Prusy, bez udziału Austrii, zdecydowały się na II rozbiór naszego państwa. Kolejne ziemie zostały zagrabione.
Naród polski, nie godząc się z przemocą i zniewoleniem, ruszył pod przewodnictwem Tadeusza Kościuszki w 1794 roku do powstania przeciwko zaborcom. Przykładem ogólnonarodowego zrywu była słynna bitwa pod Racławicami, gdzie walczyły wspólnie różne warstwy społeczne, w tym chłopi.
Niestety powstanie kościuszkowskie dało naszym ówczesnym sąsiadom tylko pretekst do radykalnych kroków. 1795 roku dokonano III rozbioru Polski. Rzeczpospolita zniknęła z mapy świata.
W początkach XIX wieku nadzieje Polacy zaczęli wiązać z Napoleonem Bonaparte, walcząc u jego boku.
To w tamtym czasie powstała Pieśń Legionów Polskich, czyli Mazurek Dąbrowskiego autorstwa Józefa Wybickiego, która od 1927 roku jest naszym hymnem państwowym.
W 1807 roku Napoleon utworzył namiastkę państwa polskiego - Księstwo Warszawskie. Przestało ono istnieć wraz z upadkiem Cesarza Francuzów.
Zmiany dla Polaków przyniosły obrady kongresu wiedeńskiego, który miał przywrócić porządek polityczny w Europie po epoce napoleońskiej. Rok 1815 przyniósł Polakom utworzenie Królestwa Polskiego pozostającego w unii personalnej z Rosją, Wielkiego Księstwo Poznańskiego oraz Rzeczpospolitej Krakowskiej.
Polityka zaborców, a także tęsknota Polaków za niepodległością spowodowały wybuch powstania listopadowego w 1830 roku. Mimo wielkich nadziei upadło ono w 1831 roku.
Represje wywołały ogromną falę migracji politycznej. 8, a nawet 10 tys. Polaków opuściło ziemie polskie. Wśród nich było wielu wybitnych ludzi. Z tego względu mówimy o Wielkiej Emigracji po powstaniu listopadowym.
Głównym ośrodkiem emigracji polskiej była Francja i Paryż, ale Polacy emigrowali także do Szwajcarii, Wielkiej Brytanii, Stanów Zjednoczonych czy Algierii. Za granicą tworzyli ośrodki polityczne współpracujące poprzez swoich emisariuszy z organizacjami spiskowymi na ziemiach polskich.
Owocem tej współpracy były kolejne zrywy niepodległościowe – powstanie krakowskie w 1846 roku
oraz powstanie w Wielkim Księstwie Poznańskim w 1848 roku i powstanie styczniowe w latach 1863 – 1864.
Ostatni zryw, jakim było powstanie styczniowe, z powodu kolejnej klęski i bezwzględnych represji spowodował odstąpienie Polaków od spisków i powstań zbrojnych. Walka o polskość przybrała inny charakter. Zaczęto wdrażać hasła pozytywistyczne, jak praca u podstaw czy praca organiczna.
Nadzieje odżyły wraz z wybuchem w 1914 roku I wojny światowej. Państwa zaborcze były w przeciwnych blokach polityczno – militarnych. Polacy wcieleni do armii zaborczych niejednokrotnie musieli walczyć
ze sobą.
Jednak Wielka Wojna przyniosła Polakom upragnioną niepodległość i wolność. 11 listopada 1918 roku
z jednej strony skończyła się wojna, z drugiej strony odrodziło się państwo polskie. W tym dniu Rada Regencyjna przekazała Józefowi Piłsudskiemu władzę wojskową. Datę tę uważamy za symboliczny początek II Rzeczypospolitej.
Wśród ojców niepodległości obok Józefa Piłsudskiego wymienić należy Romana Dmowskiego, Ignacego Paderewskiego, Wincentego Witosa, Wojciecha Korfantego i Ignacego Daszyńskiego.
Odrodzone w 1918 roku państwo polskie początkowo nie miało ustalonych granic. Część decyzji zapadła na konferencji wersalskiej, niestety kształt Polski musieliśmy wywalczyć drogą zbrojną. Dopiero
w 1922 roku II Rzeczpospolita przybrała swój ostateczny kształt.
Polacy nie cieszyli się długo wolnością. 1 września 1939 roku zaatakowały nas wojska III Rzeszy,
a 17 września uderzyła na nas armia Związku Radzieckiego. Rozpoczęła się II wojna światowa, jeden
z najstraszliwszych konfliktów w dziejach. Polacy znaleźli się pod okupacją niemiecką i radziecką.
Po zakończeniu wojny w 1945 roku Polska była formalnie krajem wolnym, ale władzę przejęli komuniści zależni od Sowietów. Rozpoczął się okres Polski Ludowej.
Propaganda, represje, kolejne kryzysy gospodarcze skonsolidowały opozycję, która stworzyła Niezależny Samorządny Związek Zawodowy „Solidarność” z Lechem Wałęsą na czele. Solidarność została zdelegalizowana w czasie stanu wojennego wprowadzonego 13 grudnia 1981 roku i trwającego do lipca 1983 roku. Jej członków internowano. Rozpoczęła się działalność konspiracyjna.
W latach 80-tych XX wieku rozpoczęła się kolejna fala strajków. Protesty społeczne spowodowały rozmowy władz z opozycją, które zaowocowały obradami przy Okrągłym Stole. Efektem negocjacji prowadzonych od 6 lutego do 5 kwietnia 1989 roku były częściowo wolne wybory do Sejmu, wolne wybory do Senatu, utworzenie urzędu prezydenta. 15 lutego Sejm przyjął ustawę o ustanowieniu 11 listopada Narodowym Świętem Niepodległości.
Wybrano pierwszego niekomunistycznego premiera w powojennej Polsce, którym został Tadeusz Mazowiecki. 29 grudnia Sejm uchwalił ustawę o zmianie Konstytucji PRL, przywracając historyczną nazwę państwa – Rzeczpospolita Polska oraz dawne godło – orła w koronie. 2 kwietnia 1997 roku uchwalono obecną Konstytucję.
Dziś żyjemy w niepodległym, wolnym i demokratycznym kraju. Przed nami wiele pokoleń Polaków oddało za te wartości życie. Teraz to od nas zależą obecne i przyszłe losy kraju.”
